Ignem veni in terram!...
Przyszedłem rzucić ogień na ziemię!... (Łk 12,49)

Autor związany z Opus Dei, które otworzyło w Kościele nową drogę do świętości, aby mężczyźni i kobiety wszelkich ras i narodów przeżywali powołanie chrześcijańskie, uświęcając własne zajęcia w świecie, w sposób bardzo bezpośredni a zarazem radykalny mówi o kondycji dzisiejszego człowieka. Mówi o jego zagubieniu, o szukaniu sensu. Ale tam gdzie go szuka nie znajdzie tego czego pragnie. Bo to, czego najbardziej człowiek pragnie, to pragnienie zapisane jest w sercu. Człowiek pragnie dobra, szczęścia.
Ten człowiek szuka ludzi, którzy pokażą mu na przykładzie własnego życia, że Chrystus jest naprawdę żywy. Oni już nie potrzebują świętych z obrazków, zawsze pobożnych, dobrotliwych, bez wad. Potrzebują żywych ludzi, którzy w sercu niosą Chrystusa. Takimi mamy być my, chrześcijanie, mamy być świętymi, "bo być świętym na tym świecie znaczy rozwinąć swoją ludzką naturę do jej pełni - całkowicie urzeczywistnić odwieczny zamysł Boga w odniesieniu do człowieka".
Do tego potrzebna jest odwaga, potrzebne jest by naprawdę mieszkał w nas Duch Święty i rozpalił ogień, który zmieni świat.