Sługa Boży Bernard z Wąbrzeźna urodził się w 1575 roku. Jego prawdziwe nazwisko brzmiało - Błażej Pęcherek. Nauki podstawowe w parafialnej szkole miejskiej w Wąbrzeźnie. Następnie kształcił się w kolegium jezuitów Poznaniu. Pod opieką kierownika duchowego, O. Wojciecha Tobolskiego zdobywał nie tylko rzetelną wiedzę lecz ponadto gruntowne wyrobienie charakteru i wyjątkową na swój wiek dojrzałość duchową.
Ostatnie cztery lata spędził w klasztorze Benedyktynów w Lubiniu. Przy ślubach otrzymał za patrona św. Bernarda, wielkiego czciciela Matki Bożej. Odznaczał się żywą czcią Najświętszego Sakramentu trwając w kościele mimo zimowych mrozów przez długie, radosne godziny na adoracji.
Pozostał w pamięci braci jako gorliwy w modlitwie, modlitwie wielką prostotą i wiernością zasadom. Był opiekunem nowicjuszy.
Zmarł w 1603 roku w opinii świętości. Natychmiast po jego zgonie przybywali do jego grobu liczni pobożni ludzie, świadkowie jego świątobliwego życia i wypraszali sobie za jego pośrednictwem rozmaite łaski.