Anna święta (z hebrajskiego "channah" - łaska).
W myśl wywodzącej się z Jerozolimy tradycji pozabiblijnej matka Najświętszej Marii Panny. Nie wspomina o niej Biblia, a jedynie apokryfy i legendy chrześcijańskie - wg nich pochodziła z Betlejem, jej rodzice mieszkali w Jerozolimie. Była żoną św. Joachima, po którego śmierci miała dwukrotnie wyjść za mąż i urodzić Salome i Marię Kleofasową (znane z Ewangelii kanonicznych). Najdawniejsze ślady kultu już w starożytności (hymny, homilie Ojców Kościoła). W 550 r.- cesarz Justynian I Wielki wzniósł w Konstantynopolu kościół pod jej wezwaniem. Święto 9 grudnia i 25 lipca na Wschodzie, 26 lipca na Zachodzie.
Patronka kobiet rodzących małżeństw, matek, wdów, położnic, ubogich robotnic, gospodyń domowych, służących, młynarzy, kramarzy, krawców, koronkarzy, żeglarzy. Czuwa nad szczęśliwym dzieciństwem.
Od XVI w. istnieją bractwa św. Anny o celach religijnych (obrona doktryny katolickiej przed innowiercami) i społecznych (m.in. walka z pijaństwem). W sztuce jako pierwszy sceny z jej życia malował Giotto di Bondone. Często ukazywana w towarzystwie NMP i małego Jezusa jako Św. Anna Samotrzeć.